تقويم شيعه : آخر ماه ذي القعده الحرام:شهادت امام جواد عليه السلام

آخر ذی القعده

1 - شهادت امام جواد عليه السلام:

در اين روز در سال 220 ه ق امام جواد عليه السلام به زهر معتصم به شهادت رسيدند، و هنگام شهادت از سن مباركشان 25 سال و سه ماه و 12 روز گذشته بود.

(ارشاد: ج 2، ص 295. اعلام الورى: ج 2، ص 106. توضيح المقاصد: ص 29. كشف الغمة: ج 2، ص 370. اصول كافى: ج 2، ص 541. فيض العلام: ص 103. بحار الانوار: ج 50، ص 8 - 10. قلائد النحور: ج ذى القعده ، ص 279)

در شهادت آن حضرت 5 ذى القعده، 11 ذى القعده

(بحار الانوار: ج 50، ص 11، 12، 14، 15، 17)

5 ذى الحجه سال 219 ه ق

(تتمة المنتهى: ص 300)

6 ذى الحجه

(شرح احقاق الحق: ج 12، ص 414 - 416)

25 ذى الحجه هم گفته شده است.

- بعد از شهادت حضرت رضا عليه السلام، مأمون جواد الائمه عليه السلام را به بغداد طلبيد و دخترش امّ الفضل را به آن حضرت تزويج نمود. پس از مدتى كه آن حضرت از سوء معاشرت مأمون بسيار ناراحت بودند براى حج به مكه تشريف بردند. سپس به مدينه رفتند و در آنجا بودند تا مأمون به درك واصل شد و معتصم برادر او خليفه شد. معتصم حسادت خاصى نسبت به آن حضرت داشت، و آن امام معصوم عليه السلام را به همراه امّ الفضل به بغداد احضار كرد. آن حضرت در حضور اكابر شيعه و ثقات اصحاب خود در مدينه امام هادى عليه السلام را امام بعد از خود معرفى كردند و ودايع امامت را تسليم ايشان نمودند و در 28 محرم سال 220 ه ق وارد بغداد شدند. امّ ‏الفضل به تحريك عمويش معتصم و به قولى جعفر بن مأمون، امام عليه السلام را در سن 25 سالگى مسموم كرد.

(خلاصه ‏اى از قلائد النحور: ج ذى القعده، ص 279)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

غدیرمیثاق آسمانی انسان با خداست، چرا که در آن روز دین خدا کامل و نعمت الهی بر انسان به نهایت رسید غدیر عنوانِ عقیده و دینِ ماست، و اعتقاد به آن، یعنی ایمان کامل به معبود و شکر گزاری انسان در مقابل همه نعمتهای نازل شده او. 

بر اساس امر به تبلیغ و معرفی امیرالمومنین علی علیه السلام در آیه شریفه : یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ؛ تبلیغ و بازگویی واقعه غدیر و انجام سفارش پیامبر  صلی الله علیه و آله وسلم در رساندن پیام غدیر، بر تمامی مؤمنین واجب می شود و سر پیچی از این واجب الهی گناهی است نا بخشودنی.