• 03134490296
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

وَ خَلَقَ مَا خَلَقَ بِلَا مَعُونَةٍ مِن أَحَدٍ 2

آفريدگار حقيقي:

«وَ خَلَقَ مَا خَلَقَ بِلَا مَعُونَةٍ مِن أَحَدٍ وَ لَا تَكَلُّفٍ وَ لَا احتِيَالٍ»
و آنچه آفريده بدون ياري كسي، بدون هيچ رنج و زحمتي و بدون چاره انديشي آفريده است.

آفرينندگي خداوند مانند ديگر صفاتش كاملا با مخلوقاتش متفاوت است و نبايد بين اين دو شباهتي و مقايسه اي تصوّر شود. يكي از آشكارترين فرق هاي اين دو آفرينش كه پيشتر بيان شد اين است كه خداوند بدون الگوبرداري از چيزي اشياء را آفريده است، يعني: ابداع در آفرينش مي كند.

ديگر تفاوت اين دو خلقت - همان طوري كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله) در خطابه غدير فرمودند - اين است كه از آنجا كه خداوندِ عالم در كمال قدرت و حكمت مي باشد، بي نياز است از اين كه بخواهد از كسي يا چيزي كمكي درخواست كند و پيش از شروع خلقت، در پيش خود چاره انديشي نمايد. او بِالفور هر گاه اراده كند، مي آفريند و كسي ياراي مقابله با او را ندارد. در عقول بشر گاهي بعضي از مصنوعات خدا ناممكن و نشدني به نظر آيند؛ امّا چون اراده خدا برتر از همه اراده هاست، ديگر مانعي نمي تواند از آن جلوگيري كند. مثلا او مي تواند از جنس فرشته، بشري را خلق كند هر چند عجيب به نظر آيد، چنانچه در داستان حضرت عيسي (عليه السلام) مي خوانيم، آنجا كه فرمود:

«قالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لي‏ وَلَدٌ وَ لَمْ يَمْسَسْني‏ بَشَرٌ قالَ كَذلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ ما يَشاءُ إِذا قَضى‏ أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُون» (1‏)
 [مريم‏] گفت: «پروردگارا، چگونه مرا فرزندى خواهد بود با آنكه بشرى به من دست نزده است؟» گفت: «چنين است [كار پروردگار]. خدا هرچه بخواهد مى ‏آفريند؛ چون به كارى فرمان دهد، فقط به آن مى‏ گويد: «باش»؛ پس مى‏ باشد.»

از تعبير رسول خدا (صلي الله عليه و آله) و آيه فوق خصوصيّت ديگري نيز بدست مي آيد و آن اين است كه خدا هر چه بخواهد مي آفريند، چيزهايي كه اصلا در ذهن بشر خطور نمي كند. در حال حاضر بشر هر روز با شگفت ترين و شگرف ترين موجودات طرح آشنايي ريخته است و هر چه بيشتر در آن تعمّق كند، روزنه هاي زيادتري به سوي بي نهايتي آفريدگار آن ها گشوده مي شود. در قرآن كريم به عبارت زير چندين مرتبه مواجه مي شويم:

«... يَخْلُقُ ما يَشاءُ ...» (2)
هر چه را مي خواهد مي آفريند.
 
و اين گوشزدي است براي انسان كه در نامحدودي خداوند تأمّل و تفكّر نمايد و تسليم او گردد.
امر خلقت مثل سائر امور حقيقتا منحصر به خداست و كسي با او شريك نيست، در آيه كريمه خداوند اعلام مي دارد:   

«... ألا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمين‏» (3)
آگاه باشيد، آفريدن و امر تنها از آنِ اوست، خداوند پروردگار جهانيان بسيار با بركت است.  

يگانگي و بي مثل بودن خلقت خداوند به قدري روشن است كه گاهي خداوند براي استدلال بر يكتايي و شريك نداشتنِ خود از اين راه عليه مشركين وارد مي شود، آنجا كه مي فرمايد:

«أَ فَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لا يَخْلُقُ أَ فَلا تَذَكَّرُون» (4) ‏
آيا كسي كه مي آفريند مانند كسي است كه نمي آفريند، آيا متذكّر نمي شويد.

(ادامه دارد)

پي نوشت ها:

1. آل ‏عمران: 47
2. الروم: 54 -  القصص: 68 - الزمر: 4 و ...
3. الأعراف: 54
4. النحل: 17

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

موسسه فرهنگی هنری غدیرستان کوثر نبی صلی الله علیه و آله و سلم

Please publish modules in offcanvas position.